Home » blogs » na 21 maanden weten we wat ons zoontje heeft.

na 21 maanden weten we wat ons zoontje heeft.

Gepubliceerd op 6 maart 2019 om 21:41

Als ouder zijnde wil je dat je kindje gezond is. Dat ze goed eten en drinken, vrolijk zijn en het naar hun zin hebben. Dit is een persoonlijk blog over onze situatie. Dit schrijf ik met een blok in me keel. Wat kan het een hoop verdriet en zorgen zijn als je kindje iets heeft. Het begon 21 maanden geleden toen onze zoon geboren werd met 37 weken. 18 mei 2017 wat was ik blij dat jij er was. We wilde met ze 4tjes gaan genieten zonder zorgen. Helaas was dit voor korte duur. Afgelopen tijd hebben wij wekelijks de dokter of het ziekenhuis bezocht. Ons zoontje was heel vaak ziek, als iemand verkouden was, was hij dat ook na een dag. Alleen dan in een ergere variant. Verschillende ziekenhuis hebben we gezien, verschillende artsen. Je hebt een aantal keer in het ziekenhuis gelegen. We kregen soms een verklaring hij heeft astma hij heeft dit hij heeft dat. Maar eigenlijk dachten wij altijd is dat wel zo?


Als ouder zijnde blijf je vechten tot je weer een vrolijk kindje hebt. Hij was veel aan het huilen en liepen soms nachten met hem op. Soms liepen de tranen over mijn wangen gewoon omdat ik op was. Liep ik ’s nachts met hem heen en weer. Dit was niet voor 1 nachten maar soms weken achter elkaar. Dit deden wij met liefde en dat zal ik elke keer weer doen. Verschillende soorten onderzoeken werden er gedaan. Verschillende soorten scan's heeft hij gezien. Bloedprikken, urine opvangen alles deden ze om er uiteindelijk achter te komen wat hij dan uiteindelijk heeft. Maandag 4 maart kregen wij de uitslag, ja het was geen leuke uitslag. Maar na 21 maanden werd er bekend gemaakt dat hij echt iets had. Natuurlijk schrokken we en hebben we even met onze handen in het haar gezeten.
Zijn lach zijn handjes die maar naar me bleven zwaaien wis ik dat dit we dit ook konden. Want alle machten wat is dit kind sterk, wat wij hoorde van de arts hoe zeer het allemaal kon doen.

 

Ken je dat moment dat je dan denk, kind geef het aan mama. Mama neemt alles van je over. De klachten herkende we meteen, nu weten we waar we rekening mee kunnen houden. Wat we hem aan kunnen bieden. Welke behandeling die moet. Hoe we naar de toekomst kunnen kijken. Welke medicatie moet slikken. Een ding; we zijn nog op tijd en het is goed te behandelen en mee te leven.

 

Ik wilde er eigenlijk geen blog over schrijven want het is wel persoonlijk, maar ik ben een mama blogger. Ik blog over ons leven en die is soms maken haken en ogen. Maar heb besloten om hierover te bloggen. Ik merk ook dat dit rust geeft en fijn is om van me af te typen. In een volgende blog vertel ik hoe de ziekte heet en ook wat het is en hoe we naar de toekomst kijken. Het is een auto-immuunziekte.

Luister altijd naar je moeder gevoel, weet je zeker dat iets niet goed is, blijf dan vechten. Hoe vaak wij wel niet weg zijn gestuurd en wat voor opmerkingen ik allemaal heb gehad. Nu ben ik trots op mezelf dat ik door ben blijven gaan. Alles voor me kind.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.